«سلاح تئوریک» حکومت اسلامی

طرح نام و نشانش برای مردم کوچه‌وبازار همچون ‎‌دیگر هم‌لباسانش که سیاهه‎ای بی‎آغاز و پایان‎ناپذیر را شکل می‌دهند با تحولات ۴۳ سال پیش در ایران گره خورده است؛ او البته برخلاف اکثر آنان، راه قضاوت و وکالت یا خطبه‎خوانی و سخنرانی را پیش نگرفت. در ابتدا کوچکترین میلی به سیاست نیز نشان نمی‎داد و سرش به درس فقهی و بحث فلسفی گرم بود اما با آغاز دهۀ دوم انقلاب و تغییرات همراهش، راه او به سطوح عالی سیاسی باز شد، اسمش با پیشوندهای معتبرتری به زبان آمد و جای پسوندهای چندهجایی در پرانتز پس از نامش محکم‌تر شد.