این آواز غم غربت تهران را تسلی می‌دهد

«آن مرد گنجی در سر دارد که میان شما پخش می‌کند. گنج مردم نادار؛ مردمان دریغ شده! گنجی از ناداری گردآوری شده از روزمرگی در جهان رو به دگرگونی! آن مرد سرود گمشده می‌خواند؛ بازیابد خود بی‌خویشِ خویش را در بَم و زیرهای آن؛ در تهران گمشده!»