یکی جلوی این دزدها را بگیرد

قامتش خمیده است اما روحی به بلندای درختان سرو دارد، دست‌های پینه‌بسته‌اش را نشانم می‌دهد و می‌گوید درختی که با این دست‌ها کاشته بودم را شبانه بریدند و بردند، دنباله نگاهش را که می‌گیرم به ویلای مجللی می‌رسم که بین درختان میوه جا خوش کرده است. تلخندی می‌زند و می‌گوید، باغ من کنار این ویلا است اما به منِ کشاورز اجازه ساخت چهاردیواری و حفاظت از درختانم را نمی‌دهند!