وقتی واژه «مادر» شرمنده این مادران می‌شود

زنانی خستگی ناپذیر، نترس و مستحکم در برابر کابوسی دردناک به نام «کودک استثنایی»، مادران کودکان استثنایی حتی واژه « مادر» را هم شرمنده خود کرده اند، آنها مادر نیستند چیزی فراتر از مادر، موجوداتی فرازمینی هستند که قدرت مواجهه با مشکلات را از منبعی لایتناهی دریافت می ‌کنند، و الا مگر می‌شود یک موجود زمینی، مادر یک کودک استثنایی مانند کودک اوتیسم باشد، شب تا صبح با زاری‌های بی دلیل کودکش بیدار باشد و صبح تا شب در خدمت همان کودک باشد و حتی گاهی کتک‌های طاقت فرسایی از سوی همان کودک دریافت کند ولی باز هم برگردد و او را بغل کند، مگر می‌شود چنین موجودی مانند بقیه انسان ها زمینی باشد.