«خداحافظ ای آنام باجیم»، آخرین زمزمه شهید دانش‌آموز

۲۷ اسفند ماه ۱۴۰۵ بود که لباس‌هایش را جمع کرده و مدام زیر لب می‌گفت: این بار می‌روم که شهید شوم از در خانه بیرون رفت اما دوباره برگشت و گفت: «خداحافظ ای آنام باجیم».