از شاگردی ادیب نیشابوری تا دوستی با دهخدا

از معلمی تا نمایندگی مجلس و تألیف لغتنامه را در کارنامه خود دارد، تخلصش را که بعدها بخشی از نامش می‌شود با راهنمایی و تأیید ادیب نیشابوری انتخاب می‌کند، با دیگر ادیبان زمانه خود دهخدا و ملک‌اشعرای بهار دوستی داشته و چندین و چند کتاب از خود برای علاقه‌مندان به ادبیات و زبان فارسی به جای می‌گذارد؛ محمد پروین گنابادی.